გაეროს ყოფილი გენერალური მდივნის ექვსპუნქტიანი გეგმა სირიის კრიზისის მოსაგვარებლად „პოლიტიკური პროცესის” გამართვას, სამხედრო მოქმედებების შეწყვეტას, პოლიტპატიმართა სწრაფ გათავისუფლებას, ჰუმანიტარული დახმარების დაშვებას, ჟურნალისტებისთვის სამუშაო პირობების შექმნას და თავშეყრის მეტ თავისუფლებას მოითხოვს. გეგმაზე დათანხმების მიუხედავად, 1 აპრილიდან ძალადობა არ შეწყვეტილა და აქტივისტთა მონაცემებით, დაახლოებით 360 ადამიანი დაიღუპა. პარალელურად, სირიელ დევნილთა რიცხვი გაორმაგდა თურქეთში. კოფი ანანმა სირიის ოფიციალურ პირთა მხრიდან პირობების შეუსრულებლობის გამო შეშფოთება გამოხატა.
ასადის მთავრობის მოულოდნელმა განცხადებამ სამშვიდობო გეგმის რეალიზება საფრთხეში ჩააგდო. რეჟიმი ოპონენტებისგან ბრძოლის შეწყვეტის შესახებ „დაწერილ გარანტიებს” მოითხოვს მანამ, სანამ სამთავრობო ძალები გეგმით გათვალისწინებული ადგილებიდან უკან დაიხევენ. მოწოდება ამბოხებულებმა მალევე უარყვეს. ასადის მოთხოვნა დაემთხვა ბენედიქტე XVI-ის სააღდგომო მესას, რომელშიც მან მხარეებს დიალოგისკენ მოუწოდა. რეჟიმის პასუხი ადასტურებს, რომ ის უფრო აჯანყებულთა კაპიტულაციას ესწრაფვის, ვიდრე მოლაპარაკებების წინაპირობად დათქმულ დაზავებას. სირიელი და უცხოელი ანალიტიკოსების მტკიცებით, ასადს გეგმის განხორციელება არ შეუძლია.
ანანის წარუმატებელი გეგმა მძაფრი კრიტიკის ობიექტი გახდა. არაბული ლიგის წინა სამშვიდობო ინიციატივისგან განსხვავებით, ის ბაშარ ალ-ასადს გადადგომისკენ არ მოუწოდებს და პროცესის მონაწილე მხარედ აცხადებს. The Washington Post-ის სარედაქციო საბჭოს თქმით, გეგმა ასადისთვის საფარია და საკუთარი ხალხის ჟლეტას აუცილებლად გააგრძელებს. გეგმა ჩინეთსა და რუსეთს ბრუტალური რეჟიმის მხარდამჭერის სტიგმას აცილებს მაშინ, როდესაც რუსეთი მოკავშირე სახელმწიფოში დემოკრატიული ტრანზიციით ნაკლებადაა დაინტერესებული.
არსებული რეალობის გათვალისწინებით, ასადი ძალადობას იქამდე გააგრძელებს, სანამ უფრო სერიოზულ სამხედრო წინააღმდეგობას არ შეხვდება. მოახლოებული არჩევნების წინ, ობამას ადმინისტრაცია სამხედრო ჩარევისგან თავს იკავებს და მხოლოდ ჰუმანიტარული დახმარებით შემოიფარგლება. ამ მდგომარეობაში საუკეთესო გამოსავალი იქნება სირიის ტერიტორიაზე დაცული ზონის შექმნა, სადაც სამოქალაქო დევნილები თავს შეაფარებენ და სამხედროები მოემზადებიან. თურქეთის მთავრობა ამ მხრივ დაინტერესებას გამოთქვამს, თუმცა უფრო აქტიურ მხარდაჭერას საჭიროებს მოკავშირეების, პირველ რიგში, აშშ-ის მხრიდან.
