როგორც უკვე ვთქვი, კიევის ხელისუფლებამ არა მხოლოდ უარყო ჩვენი წინადადება ცეცხლის შეწყვეტის შესახებ, არამედ, როგორც ყველამ ვნახეთ, ცდილობდნენ დაეშინებინათ იმ ქვეყნების ლიდერები, რომლებიც მოსკოვში დღესასწაულზე იყვნენ ჩამოსულები.
იცით, ძვირფასო კოლეგებო, როდესაც კოლეგებს ვხვდებოდი აქ, მოსკოვში, ერთი ასეთი აზრი გამიჩნდა. თქვენ გაგიზიარებთ: ვის დაშინებას ცდილობდნენ მათგან, ვინც მოსკოვში ნაცისტურ გერმანიაზე გამარჯვების აღსანიშნად ჩამოვიდა? ვის დაშინებას ცდილობდნენ? ისინი, ვინც ჩამოვიდნენ ხომ არიან ლიდერები არა მხოლოდ თანამდებობით, არამედ ლიდერები ხასიათითაც, საკუთარი შეხედულებებითა და საკუთარი შეხედულებების დაცვის მზადყოფნით.
და ვინ ცდილობდა მათ შეშინებას? ისინი, ვინც წელგამართული უდგება ფეხზე, სამხედრო სალამს აძლევს და ტაშს უკრავს SS-ის ყოფილ ჯარისკაცებს? და ვინც ეროვნულ გმირებად აცხადებს მათ, ვინც მეორე მსოფლიო ომის დროს ჰიტლერთან თანამშრომლობდა? მე მგონია, რომ ეს არის თავდასხმა სრულიად გამოუსადეგარი საშუალებებით და ვინც ამას ცდილობს, არ შეესაბამებიან იმ მიზნებს, რომლებიც გათვლილი აქვთ.
