შერიგებისა და სამოქალაქო თანასწორობის მინისტრი პაატა ზაქარეიშვილი აგვისტოს ომთან დაკავშირებით მიიჩნევს, რომ საქართველოს იმჟამინდელ ხელისუფლებას ომი თავიდან უნდა აეცილებინა და ამის "ყველა პირობა არსებობდა".
"ვითარება გამწვავებისკენ ნამდვილად არ მიდის, ჩვენი მთავრობა ყველაფერს ცდილობს, რომ, პირიქით, სიტუაცია დააცხროს და გადაიყვანოს სამშვიდობო პროცესში. ამას ვაკეთებთ ნამდვილად. ჩვენმა პოლიტიკამ მოიტანა ის, რომ უფრო მეტი კონტაქტებია საზოგადოებებს შორის, როგორც აფხაზურ-ოსურ, ისე დანარჩენ საქართველოს საზოგადოებებს შორის. მეტი მოთხოვნილებაა საქართველოს გარკვეულ მომსახურებაზე, როგორიცაა ჯანდაცვა, ვაჭრობა, სავაჭრო ინტერესები, ბიზნესიც კი.
ასე რომ, თამამად შეიძლება ითქვას, რომ 2008 წლის ომი აბსოლუტურად წინდაუხედავი ნაბიჯი იყო - ომში ჩაყოლა, სამწუხაროდ. ყველა ფაქტი ადასტურებს იმას, რომ ომის თავიდან აცილება შეიძლებოდა. სამწუხაროდ, მიუხედავად იმისა, რომ საქართველოს მაშინდელი ხელისუფლება აღმოჩნდა პროვოკაციის მსხვერპლი, თავის ავანტურისტული პოლიტიკის გამო, მაინც ჩანს, რომ შემდგომ ვერ მოახერხა, ისე განევითარებინა მდგომარეობა, როგორც მოხდა შემდგომ და წელს უკვე უკრაინაში, საგარეო გავლენები იმდენად ვერ გამოეყენებინა, რომ საქართველოს თემა ყოფილიყო ისეთი მნიშვნელოვანი, როგორც დღესაა უკრაინაში. მადლობა ღმერთს, რომ დღევანდელი გადასახედიდან მსოფლიო ხელახლა აფასებს და ხელახლა უყურებს აგვისტოს ომს. თუმცა, თამამად შეიძლება ითქვას, რომ უნდა მომხდარიყო თავიდან აცილება ომის, ყველა პირობა არსებობდა", - თქვა ზაქარეიშვილმა.
რუსეთ-საქართველოს ომიდან 6 წელი გავიდა. 2008 წლის 7 აგვისტოს რუსეთ-საქართველოს მრავალწლიანი კონფლიქტი ღია სამხედრო კონფრონტაციაში გადაიზარდა, რასაც ასეულობით ადამიანის მსხვერპლი, ეთნიკური წმენდა და რუსეთის მიერ საქართველოს ორი რეგიონის ოკუპაცია მოჰყვა.
სამხედრო კონფრონტაცია რუსეთმა საქართველოსთან 2008 წლის გაზაფხულიდან დაიწყო. ვითარება კოდორის ხეობის გარშემო აპრილიდან დაიძაბა. მოსკოვმა აფხაზეთში დამატებითი სამხედრო ძალების და მძიმე ტექნიკის შეყვანა დაიწყო. რუსულმა ავიაგამანადგურებელმა კი ქართული უპილოტო მზვერავი აპარატი ჩამოაგდო. ამას სარკინიგზო ჯარების შემოყვანა მოჰყვა, რომლებმაც სოხუმიდან ოჩამჩირემდე ლიანდაგის აღდგენის ინტენსიური სამუშაოები დაიწყეს. მათი დასრულებისთანავე, ივლისის ბოლოდან ამ რკინიგზით აფხაზეთში სამხედრო ეშელონები დაიძრა.
სიტუაცია ცხინვალის გარშემო ივლისის ბოლოდან დაიძაბა. 2 აგვისტოს ქართული პოლიციის მანქანა ააფეთქეს. ამის შემდეგ ორმხრივი სროლები გახშირდა, ქართული სოფლები რეგულარულად იბომბებოდა ცხინვალის მხრიდან. ბევრი ადამიანი დაშავდა. 6 აგვისტოს სოფელ ავნევთან ორი ქართველი მშვიდობისმყოფელი დაიღუპა.
სწორედ ამ დროს რუსეთმა, მასშტაბური სამხედრო წვრთნების შემდეგ, სამხედრო ნაწილების საქართველოს საზღვრებთან ჯარების კონცენტრაცია დაიწყო. მრავალი წყარო და დოკუმენტი ადასტურებს, რომ რუსულმა რეგულარულმა ნაწილებმა როკის გვირაბით საქართველოში მალულად შემოსვლა დაიწყეს.
საპასუხო ცეცხლის გახსნა 7 აგვისტოს ღამით მას შემდეგ გადაწყდა, რაც ქართული მხარის მიერ ცეცხლის ცალმხრივად შეწყვეტის შემდეგ, ოსურმა და რუსულმა ფორმირებებმა დაბომბვა კიდევ უფრო გააძლიერეს.
ქართული ქვედანაყოფები ცხინვალში შევიდნენ. თუმცა, მალევე კონფლიქტში რუსეთი უკვე ღიად ჩაერია. რუსულმა ავიაციამ ქართული პოზიციებისა და დასახლებული პუნქტების დაბომბვა დაიწყო, ცხინვალისკენ რუსული სახმელეთო ძალები დაიძრა. 11 აგვისტოს ქართულმა ჯარმა თბილისისკენ უკან დაიხია. კონფლიქტი სარკოზი-მედვედევის შეთანხმების გაფორმებით დასრულდა, რომელსაც რუსეთი დღემდე არ ასრულებს და საქართველოს ტერიტორიების ოკუპაციას აგრძელებს.
აგვისტოს ომს საქართველოს 228 მშვიდობიანი მცხოვრები შეეწირა, დაიღუპა 170 სამხედრო მოსამსახურე და 14 პოლიციელი. ამ დრომდე დაკარგულად ითვლება 8 ჯარისკაცი. საცხოვრებელი ადგილი 150 000-მა ადამიანმა დატოვა, მათგან 30 ათასი დევნილად რჩება.
