ირანი 47 წლის განმავლობაში ეთამაშებოდა შეერთებულ შტატებსა და დანარჩენ მსოფლიოს - მუდმივად აჭიანურებდა ყველაფერს ("გადადება, გადადება, გადადება!") - და ბოლოს ნამდვილ წარმატებას მაშინ მიაღწია, როცა ბარაკ ჰუსეინ ობამა პრეზიდენტი გახდა. ის მათთვის უბრალოდ კარგი კი არა, შესანიშნავიც იყო - ფაქტობრივად, მათ მხარეს გადავიდა, მიატოვა ისრაელი და სხვა მოკავშირეები და ირანს ახალი, ძალიან ძლიერი სიცოცხლის შანსი მისცა.
ასობით მილიარდი დოლარი და 1.7 მილიარდი დოლარი ნაღდი ფულით, მწვანე კუპიურებით, თეირანში თვითმფრინავით ჩაიტანეს და პირდაპირ მიართვეს. ვაშინგტონის, ვირჯინიისა და მერილენდის ყველა ბანკი თითქოს დაცარიელდა - იმდენი ფული იყო, რომ როდესაც ჩავიდა, ირანელ ბანდიტებს არც კი იცოდნენ, რა ექნათ მასთან. მათ ასეთი ფული არასოდეს ენახათ და ვეღარც ნახავენ. ფული თვითმფრინავიდან ჩემოდნებითა და ჩანთებით ჩამოიტანეს, და ირანელები საკუთარ იღბალს ვერ უჯერებდნენ. მათ საბოლოოდ იპოვეს ყველაზე დიდი "სულელი" - სუსტი და უგუნური - ამერიკელი პრეზიდენტის სახით.
ის კატასტროფა იყო როგორც ჩვენი "ლიდერი", თუმცა არა ისეთი ცუდი, როგორც მძინარე ჯო ბაიდენი!
47 წლის განმავლობაში ირანელები გვატყუებდნენ, ლოდინში გვამყოფებდნენ, ხელნაკეთი ბომბებით ჩვენს ხალხს კლავდნენ, პროტესტებს ახშობდნენ და ახლახან 42 000 უდანაშაულო და უიარაღო მომიტინგე გაანადგურეს, თანაც ჩვენს ახლა უკვე კვლავ დიდებულ ქვეყანას დასცინოდნენ. ისინი ვეღარ გაიცინებენ!
