დასანანია, რომ ამ ყოველწლიურ ანგარიშში ევროპარლამენტს უწევს, შეაფასოს არა საქართველოს, როგორც კანდიდატი სახელმწიფოს, პროგრესი, არამედ - ქვეყნის უდიდესი უკუსვლა დემოკრატიული სახელმწიფოდან, ევროპული პარტნიორობის ქვეყნების ლიდერობიდან სასტიკი ავტოკრატიისკენ. ეს არის მაგალითი იმის, თუ როგორ შეიძლება ქვეყანას შიგნიდან პრორუსული მთავრობა დაეუფლოს ერთი ტყვიის გასროლის გარეშე.
გაყალბებული არჩევნები; მმართველი პარტიის გადაწყვეტილება, დაბლოკოს ევროკავშირი; ჟურნალისტებისა და ოპოზიციის პოლიტიკოსების დაკავება; ევროკავშირსა და მის წარმომადგენლებზე თავდასხმა - ეს მხოლოდ ნაწილია იმ ფაქტების, რომლებიც ანგარიშშია ნახსენები.
ანგარიში მოითხოვს ახალ, სამართლიან არჩევნებს; სანქციებს რეჟიმზე; მოითხოვს პოლიტპატიმრების გათავისუფლებასა და ევროკავშირის მხარდაჭერის გადახედვა.
