ხანდახან, ერთი ძველი ანეგდოტი გამახსენდება ხოლმე - ხარია უღელში შებმული და ბუზი აზის რქაზე. გამოიფრინა მეორე ბუზმა, დაჯდა მეორე რქაზე. რას შვებითო, კითხეს - ვხნავთო... ამის "რიმეიქიც" შეიძლება, მოიგონოს კაცმა - "ახლა მეორეს უქშევს პირველი ბუზი - წადი, აფრინდი, მე ადრე დავჯექი და და მე ვხნავ აქ მარტოო". ხოდა, გონიერებას მოუხმონ და ერთმანეთს ცოტა ზრდილობიანად ელაპარაკონ მაინც იმიტომ, რომ ერთ ოჯახად თუ მიიჩნევენ თავს, მაშინ რაღაც სხვა სტანდარტები უნდა არსებობდეს და თუ მხოლოდ იმისთვის არიან იქ, რომ როგორმე მომდევნო პარლამენტში მოხვდნენ და ვერ მალავენ ერთმანეთის სიძულვილს, ეს ნორმალურია მაშინ.
ქართული ოცნება
მეჭიაური თოფაძე-რესპუბლიკელებზე: ხარის და ბუზის ანეგდოტი მახსენდება ხოლმე
