მე საერთოდ ვფიქრობ, რომ რაც უფრო მეტი ისეთი ქართველი გამოვა რუსეთის სცენაზე, ითარგმნება და გამოიცემა რუსულად, წარსდგება რუსეთის აკადემიური თუ სახელოვნებო აუდიტორიების წინაშე, რომელიც რადიკალურად განსხვავდება რუსულ-საბჭოთა სტერეოტიპებისაგან და „ხაჩაფური“-ს და генацвале-ს ნაცვლად რამე არაეთნოგრაფიულს აჩვენებს, რომ იქნებ რუსეთის პუბლიკაც მიხვდეს, რომ ეს მათი Солнечная Грузия აღარაა, მით უკეთესი იქნება ჩვენთვისაც და რუსეთისთვისაც.
ბასიანი მოსკოვში
გიორგი მაისურაძე: იქნებ რუსეთის პუბლიკაც მიხვდეს, რომ ეს მათი Солнечная Грузия აღარაა
