არ შემიძლია, არ აღვნიშნო და სამწუხაროდ, უნდა შევეხო იმ განცხადებას, რომელიც მიხეილ სააკაშვილმა გააკეთა ზუგდიდში ჩართვის დროს, როდესაც მან პარტიის ლიდერების ნაწილს უწოდა მოღალატეები. ეს უკვე მორალური ზღვარიც აღარ არის პარტნიორებთან დამოკიდებულების. როდესაც პარტიის ლიდერი თანამებრძოლებს უწოდებს მოღალატეებს, რა თქმა უნდა, აქ ჩნდება უფსკრული და ამ უფსკრულის შევსება არის ძალიან რთული. მე არავისთვის ჩემს პარტიაში მოღალატე არ დამიძახია. მერე რა, ვიღაცას შეიძლება, დათო ბაქრაძე უნდოდეს პარტიის თავმჯდომარედ, ვიღაცას - დათო კირკიტაძე. არც ერთია მოღალატე და არც მეორე, უბრალოდ, ერთს თავისი აზრი აქვს, მეორეს - თავისი. ვიღაც შეიძლება, თვლიდეს, რომ ელენე ხოშტარია უინდა იყოს პოლიტსაბჭოში და ვიღაც შეიძლება თვლიდეს, რომ ჩიორა თაქთაქიშვილი, მერე რა? ორივეს თავისი აზრი აქვს და არც ერთის მხრიდან ღალატი არ არის, ამიტომ, როდესაც ასეთი ტერმინით ოპერირება ხდება და ადამიანების, თანამებრძოლების, ლიდერების მონათვლა ხდება მოღალატეებად, ეს აჩენს ბზარს და ამ ბზარის ამოვსება შემდეგ ძალიან რთულია.
ერთიანი ნაციონალური მოძრაობა
ბაქრაძე: სააკაშვილმა თანამებრძოლებს "მოღალატეები" უწოდა, ეს მორალური ზღვარიც აღარაა
