ლაშა დეისაძე-შარვაშიძე

საქართველოს კათოლიკოს-პატრიარქებთან დაკავშირებული არაერთგვაროვანი ისტორიები

აშშ-მ ირანული ნავთობის გაყიდვის ნებართვა გასცა

თბილისი ნიუქამერს 2026-ის გამარჯვებული ცნობილია (რ)

საქართველოში მოქმედი პროირანული ჯგუფები ფონიჭალასა და მარნეულში მსვლელობებს გამართავენ

უკრაინამ რუსეთში რაკეტების კომპონენტების საწარმო დაბომბა (VIDEO)

Nestlé-მ რეკლამის სანქცირებულ TV იმედზე განთავსების საკითხზე შიდა გამოძიება დაიწყო

როგორ შეგიძლიათ პაპს უწოდოთ ქრისტეს მოსაყდრე?! განა აბსურდი არ არის, როცა ერთ ადამიანს წარმოუდგენლად მაღალ ხარისხს აძლევთ და მთელ ეკლესიას მის ძალაუფლებას უმორჩილებთ?! დაგავიწყდათ ათი მცნება „არა ჰქმნა თავისა შენისა კერპი“?!&#13;
&#13;
ასეთ კითხვებს კათოლიკეები ყოველდღე ვისმენთ. მართალია ნაკლებ გვიკვირს, თუ მთქმელი ურწმუნოა, მაგრამ გვაოცებს, როცა მორწმუნე თავს უფლებას აძლევს მსგავსი არაინფორმირებულობა გამოაჩინოს. „არაინფორმირებულობას“ რომ ვამბობ, ეს მე გახლავართ ასეთი მოწყალე, თორემ რეალობა გაცილებით პირდაპირია. პაპის პრიმატისა და რწმენის საკითხებში, რომის ეპისკოპოსის უცდომელობაზე დავა, უსარგებლო და არაარგუმენტირებულ დიალოგთან არის დაკავშირებული. ან როგორ უნდა შედგეს რამენარი დიალოგი, როცა მორწმუნეთა დიდ ნაწილს ჯერ კიდევ ჰგონია, რომ კათოლიკეები პაპს ცოცხალ წმინდანად თვლიან და მისი ყოველი სიტყვის უცდომელობის სჯერათ.&#13;
&#13;
ეკლესიოლოგიით დაუინტერესებელი მკითხველი რომ არ დავაფრთხოთ - თუმცა წერილს ქრისტიანებისთვის ვწერ - მოგვიწევს სათქმელს ოდნავ გადავუხვიოთ. ამისთვის უნდა შევჩერდეთ და დავსვათ ერთი შეხედვით განკერძოვებული კითხვა - ეკლესია დგას წმინდა წერილზე თუ წმინდა წერილი ეკლესიაზე? ანუ - ეკლესია უფრო ადრინდელია თუ წმინდა წერილი? პასუხი სახარებისეულად ნათელია - წმინდა წერილი ეკლესიის წიაღში იშვა. თავად მახარებლები აღწერენ ეკლესიის დაარსების გასაოცარ მომენტს, როცა აღდგომიდან 50-ე დღეს მოციქულებს სულიწმიდა ცეცხლის ენების სახით მიეცათ. ყველასათვის ცხადია, რომ ისინი აღწერენ მომხდარს და არა მოსახდენს. და რადან მათი ნაწერი, არის კიდეც წმინდა წერილი - პასუხიც ამომწურავია. თუმცა ის ჩვენს მიზანს არ ამოწურავს.&#13;
&#13;
ისტორიაში განსწავლულმა ადამიანმა, შესანიშნავად იცის, რომ სახარების იმ წიგნებს, რომლებიც დღეს კანონიკური სახით არიან წარმოდგენილნი და ყველა ევანგელეიდ, ანუ წმინდა წერილად იცნობს, სწორედ ეკლესიამ მისცა აღნიშნული ფორმა. ოთხი სახარება, ეპისტოლეები და იოანეს გამოცხადება, ანუ აპოკალიფსი, მეოთხე საუკუნის ბოლოს ეკლესიამ აარჩია და რწმენის ფუნდამენტურ საყრდენად აქცია. ამ წიგნებთან ერთად კი იყო და არის უამრავი სხვა სახარება, რომელსაც აპოკრიფულს, ანუ არაკანონიკურს უწოდებენ. მორწმუნისთვის მათი არალეგიტიმურობის ანუ არაღვთიურობის ერთადერთი გონივრული საბუთი მხოლოდ ის შეიძლება იყოს, რომ ეკლესიამ ისინი ავთენტურად არ მიიჩნია. ერთი სიტყვით - საკმარისია თქვა, რომ ეკლესიას არ ქონდა შეუმცდარი ძალაუფლება, უამრავი აპოკრიფული სახარებიდან, ამოერჩია და ეცნო მართალი წიგნები - მოჭრი იმავე ტოტს, რომელზეც ზიხარ. გამოვა, რომ სინამდვილეში ქრისტეს სწავლება შესაძლოა სულაც არ არის ევანგელეის იმ რედაქციაში, რომელიც ხელში გვიჭირავს. მაშასადამე, სავსებით შესაძლებელია ღვთაებრივი ნება ჩანდეს თუნდაც ახლადაღმოჩენილ იუდას სახარებაში, ან მანამდე ცნობილ სხვა აპოკრიფში. ხოლო ის რაც მათეს, მარკოზის, ლუკასა და იოანეს სახარებებად ვიცნობთ - იყოს მხოლოდ ფიქცია, რომელიც გაზულუქებულმა იერარქიამ საუკუნეების წინ გადააკეთა და ერთ წიგნად შეკრა. ლოგიკურია, რომ ერთადერთი გარანტია, რომელზეც სახარებისადმი ჩვენი ნდობა დგას - არის ეკლესიის უცდომელი ავტორიტეტი. ჩვენი ძმებისა და დების, პროტესტანტების უმრავლესობა, ამ არგუმენტის დისკუსიაში გამოჩენისას უხერხულობას გრძნობს. ან კი როგორ არ უნდა იგრძნო, როცა ეკლესიის ერთ პროდუქტს - ღვთაებრივ ნებას მიაწერ, ხოლო მეორეს - იმავე ძალაუფლებით დამტკიცებულს - უარობ. ეს იგივეა, არ აღიარო საკანონმდებლო ორგანო, ხოლო კონსტიტუცია სავალდებულოდ გამოაცხადო.&#13;
&#13;
სამაგიეროდ მართლმადიდებლებიც სწორედ ასე ფიქრობენ. მართლაც, კათოლიკეები და მართლმადიდებლები თანმიმდევრულად ვაღიარებთ, რომ მართლმორწმუნეობის გარანტორი არის არა რომელიმე წიგნი - არამედ ეკლესია. სწორედ ის საკრებულო, რომელშიც ქრისტე მარადიულად ამჟღავნებს საკუთარ ხსნას. მაგრამ აქ იბადება მრავალი კითხვა - სად არის ეკლესია? როგორ ვიცნოთ? როგორ აღასრულებს ის უცდომელ ძალაუფლებას? განა ის ცოდვილთა საკრებულო არ არის?&#13;
&#13;
ამაზე შემდეგ მოგახსენებთ და თავში დაწყებულ თემას განვავრცობ.&#13;
&#13;
პ.ს. შეგნებულად არ მომყავს მოწამეთა ეკლესიის (პირველ საუკუნეთა) მამების ციტატები - ვფიქრობ შორს წაგვიყვანს.

ლევან სუთიძე